uitvaartverzekering

Zij nam echt afscheid zoals ze was.

Ik kende je al mijn hele leven. Eerst was je mijn buurmeisje, vele jaren later mijn schoonzus. Als ik aan je denk moet ik altijd een beetje lachen: je was zo ontzettend jezelf en deed precies waar je zin in had. We hebben in al die jaren veel gelachen, maar ook gehuild. Als ik mijn trouwfoto’s bekijk, sta je er iedere keer zo stralend op.

uitvaartverzekering

Maar die dag was het begin van 5 jaar vechten tegen kanker. Hoe jij daar mee omging, zonder twijfel, en vastbesloten weer beter te worden. Je wachtte niet totdat je je lange haar verloor, je liet je gewoon kaalscheren en liep zonder schaamte over straat. Maar ook de diepe dalen, de chemo, het afwachten, maar we bleven altijd hoopvol.

Uiteindelijk ging jij je eigen weg. Je vond een nieuwe liefde en bleef geloven in je genezing. De laatste 3 jaar heb ik je weinig gezien. Maar toen jij heel moedig besloot, dat het zo genoeg was, zocht je contact. Je vroeg of ik bij je afscheid wilde zijn en ik ben dankbaar dat je mij dat hebt gevraagd.

Je nam afscheid zoals je was, keiharde muziek en dansen rond je kist. Jij hield niet van dat stijve gedoe, we moesten er een feestje van maken. En hoewel ik nog nooit zo n begrafenis had meegemaakt, was het precies zoals jij. Lekker tegendraads, met een lach en een traan, maar vooral liefdevol.

Jij leefde je leven zoals je wilde, en je verliet de aarde zoals jij dat wilde. Zelfs tot het eind, was je helemaal jezelf.

Plaats een reactie